جاذبه های گردشگری استان کرمان

استان کرمان
تاریخ:            تعداد بازدید: 152                    

کرمان

مرکز استان: کرمان

تاریخ تاسیس: 1316

مساحت: ۱۸۱۷۱۴ کیلومتر مربع

استان کرمان در جنوب شرقی ایران قرار گرفته و مرکز آن کلانشهر کرمان است. این استان از شمال به استان خراسان جنوبی ، از شرق به سیستان و بلوچستان ، از غرب به یزد و فارس و از جنوب به هرمزگان محدود میشود.

مساحت استان کرمان معادل ۱۸۱۷۱۴ کیلومتر مربع می باشد و با در بر گرفتن بیش از ۱۱ درصد از وسعت ایران از لحاظ وسعت پس از سیستان و بلوچستان دومین  استان پهناور ایران می باشد.

براساس آخرین تقسمات کشوری، استان کرمان دارای ۲۰ شهرستان، ۶۳ شهر، ۵۱ بخش و ۱۴۶ دهستان است. جمعیت استان کرمان در سال ۱۳۹۰ و بر اساس آمار مرکز آمار ایران برابر با ۲٫۹۳۸٫۹۸۸ نفر بوده است. بیشترین جمعیت زرتشتیان ایران در کرمان زندگی میکنند و جشن سده کرمان در فهرست آیینهای ملی ثبت شده است.

استان کرمان از استانهای مهم و تاریخی کشور به حساب می آید. استان کرمان مرکز جنوب شرق کشور است و به نوعی مرجع صنعتی، فرهنگی، سیاسی، کشاورزی دانشگاهی-علمی، مذهبی و سایر شاخصها در میان استانهای منطقه جنوب شرق کشور است. استان کرمان همچنین بیش از ۶۶۰۰ اثرملی ثبت شده دارد.

 


فهرست جاذبه های گردشگری، جاهای دیدنی، اماکن مقدس و مذهبی، و امکانات توریستی و تفریحی شهرهای استان کرمان به شرح زیر در آریا زمین در دسترس می باشد:

شهر ارزوییه، شهر انار، شهر بافت، شهر بردسیر، شهر بم، شهر جیرفت، شهر رابر، شهر راور، شهر راین، شهر رفسنجان، شهر رودبار، شهر رودبار جنوب، شهر ریگان، شهر زرند، شهر سیرجان، شهر شهر بابک، شهر عنبر آباد، شهر فاریاب، شهر فهرج، شهر قلعه گنج، شهر کرمان، شهر کهنوج، شهر کوهبنان، شهر محمدآباد، شهر منوجان، و شهر نرماشیر

 

عمارت موسی خانی

عمارت موسی خانی - 1عمارت موسی خانی - 2عمارت موسی خانی - 3عمارت موسی خانی - 5عمارت موسی خانی - 6عمارت موسی خانی - 4

عمارت موسی خانی

 

عمارت موسی خانی از بناهای تاریخی زمان قاجاریه در شهر بابک از شهرهای استان کرمان است.

تاریخ احداث آن ۱۲۶۵-۱۲۷۰ هجری قمری است. مساحت بنا: ۷۵۰۰ متر مربع است شامل ۲۳۰۰متر مربع زیر بنا، ۵۲۰۰ متر مربع باغ عمارت می باشد.

عمارت موسی خانی از بناهای تاریخی زمان قاجاریه در شهر بابک از شهرهای استان کرمان جنوب شرق ایران واقع می باشد.

تاریخ احداث آن ۱۲۶۵-۱۲۷۰ هجری قمری است. مساحت بنا: ۷۵۰۰ متر مربع (۲۳۰۰متر مربع زیر بنا، ۵۲۰۰ متر مربع باغ عمارت)

پس از حاج محمد علی ملقب به "حاج آقا" فرزندش در شهر بابک به حکومت رسید. دوران حکومت او هم زمان با سلطنت محمد شاه و ناصرالدین شاه قاجار بود و موقوفات بسیاری داشته است. وی نزدیک ۳۰ سال حکومت کرد و عمارت بزرگی ساخت که به "عمارت موسی خان" معروف است و امروزه سازمان میراث فرهنگی از آن محافظت می کند. بنای باعظمت عمارت موسی خانی از جمله بناهای دوران قاجار است که توسط موسیخان پسر شیخالله ساخته شده است. بنای زیبای موسیخانی  تزیینات آن به صورت گچبری و سیم در بخشهای مختلف نمای ساختمان اجرا شدهاند. مصالح به کار رفته در بنا خشت خام و گل رس، کاه، آهک، گچ، سنگ، چوب و شیشه است. نوع چوبهای به کار رفته در درها و پنجرهها و ارسیها از چوب گردو است و تمامی ستونها و حایلها از چوب درخت توت.

بنا در دو طبقه و در سه ضلع اصلی ساخته شده است:

  • ضلع شمالی: (زمستانی) که به صورت دوبلکس ساخته شده، دارای یک بادگیر دوقلو بوده که برای استفاده در بهار کاربرد داشته است، بادگیرها در زمان فرج الله خان (نوه موسی خان) به برج نگهبانی تبدیل گشته اند و این قسمت در حال حاضر به عنوان موزه مردمشناسی استفاده می شود.
  • ضلع غربی: (تابستانی) کاربرد این ضلع در تابستان بوده است.در این ضلع یک بادگیر بزرگ و بلند قرار دارد که تاج آن در سیل سال ۱۳۶۵ خورشیدی تخریب گشته است.
  • ضلع جنوبی: (بهار نشین) تمامی اتاقها و ایوان اصلی آن به باغ بزرگ عمارت و حیات داخلی آن مشرف می باشد.طرف جنوبی ضلع بهار نشین که رو به باغ عمارت است از دو ایوان دو طبقه به صورت متقارن و یک ایوان اصلی در وسط تشکیل شده است.

در تقاطع ضلع شمالی و غربی، انبار غله وجود دارد، که به خاطر نوع طراحی خاص آن همیشه دمایی کمتر از بقیه قسمتهای عمارت دارد.***در تقاطع ضلع جنوبی و غربی برج اصلی عمارت است که بر رودخانه و قسمت غرب و جنوب بنا اشراف کامل دارد.

این بنا در سال ۱۳۷۱ -۱۳۷۳ مورد بازسازی قرار گرفته است.

 

روستای تاریخی میمند

روستای تاریخی ودستکند میمند - 1روستای تاریخی ودستکند میمند - 8روستای تاریخی ودستکند میمند - 5روستای تاریخی ودستکند میمند - 9روستای تاریخی ودستکند میمند - 4

میمند مرکز دهستان میمند، بخش مرکزی، شهرستان شهربابک، واقع در استان کرمان میباشد. در 36 کیلومتری شمال شرقی شهر بابک قرار دارد و دشت خاتونآباد (دهشتران) در جنوب و کوه خورین در شمال غربی آبادی است و دارای طول جغرافیایی 23 55 و عرض جغرافیایی 14 30 و ارتفاع از سطح دریا 2240 متر میباشد.
 روستای میمند دست آوردی بی نظیر از نبوغ هنری بشر در گذشته‏ های دور است به نحوی که با استفاده از حداقل امکانات به بهترین شیوه از معماری در بستر طبیعی موجود دست یافته ‏اند. 
 این روستا به دلیل آنکه در درون زمین کنده شده است و در مقابل گرما و سرما و عوامل جوی مختلف مقاومت زیادی داشته است، پس ازسالها به صورت نسبتا سالم باقی مانده است.

از دلایل ماندگاری این روستا و در واقع از ارزشهای ویژه این مکان، ارتباط تنگاتنگ سنت زیست و معیشت و سنت ساخت اهالی با طبیعت پیرامون است، به طوریکه به صورت یک چرخه بسیار قوی به پایداری و سازگاری با کلیه عوامل طبیعی پیرامون رسیده و با پیشرفت تکنولوژی و جایگزین شدن شیوه های ساخت و زیست جدید، هنوز روستا همراه با بسیاری ارزشهای برجسته به حیات خود ادامه می‏دهد این سکونتگاه سه مرحله کوچ به شرح زیر دارد: 
• استفاده از مراتع سرسبز اطراف روستا در چهار ماه اول سال برای دامها و انتقال کامل سکونت به این مکان
• استفاده از محصولات مزارع و باغات در چهار ماه دوم سال و انتقال سکونت در جوار باغات و مزارع در تابستان 
 • استفاده از بستر طبیعی کنده شده در دل کوه جهت پناه بردن از سرمای زمستان در چهار ماه آخر همچنین به دلیل آنکه این روستا در همه وجوه در ارتباط تنگاتنگ با طبیعت می‏باشد، حداقل دخل و تصرف را در طبیعت ایجاد نموده و به همین سبب چشم اندازهای طبیعی بسیار بکر و دست نخورده در پیرامون روستا دیده می‏شود، به طوریکه درفاصله چند کیلومتری روستای میمند بکلی منظر محیط عوض شده و بکر بودن فضا کاملا مشخص می باشد. 
تاریخچه اثر: در مورد تاریخچه روستا، صحبتهای متفاوتی شده است، عده ای به اظهار نظر باستان شناسی در 200 سال پیش استناد نموده و به دلیل اینکه گفته می شود ایشان نقوش سنگ نگاره موجود در منطقه را به 12000 سال قبل نسبت داده اند، قدمت روستا را 12000 سال پیش برآورد می نمایند. ولی آنچه که در این مورد می‏توان به طور قطع مطرح نمود، وجود سفالهایی است که از دژ میمند بدست آمده و توسط معاونت پژوهشی سازمان میراث فرهنگی بررسی و به دو تا سه هزارسال پیش نسبت داده شده است. 
 بنابراین می‏توان گفت که قدمت روستا حداقل دو تا سه هزارسال پیش برآورد می‏گردد. البته تلاش بر آن است که بتوان با جمع آوری کلیه آثار و مدارک موجود، تاریخ قطعی تری را برای این مجموعه مستند نمود.

 

ارگ راین

ایران - 5ایران - 6ایران - 7ایران - 8ایران - 9

 

در جنوب غربی شهر کنونی راین در استان کرمان قرار دارد. این بنای خشتی تا حدودی به ارگ تاریخی بم شبیه است. ارگ راین با مساحتی بیش از بیست و دو هزار مترمربع، دومین بنای خشتی بزرگ جهان بعد از ارگ بم و یکی از مکانهای دیدنی استان کرمان به شمار می آید که هرساله میزبان هزاران گردشگر داخلی و خارجی  است.

پلان ارگ راین تقریبا مربع شکل است و چندین برج در اطراف آن ساخته شده است. حصاری که در اطراف ارگ راین کشیده شده است بیش از 10 متر ارتفاع دارد و  تنها ورودی ارگ از قسمت شرقی آن است که با سر دری بزرگ به محوطه داخلی راه دارد.

ارگ راین شامل مکتبخانه، بارانداز، سرباز خانه، ساختمان قرنطینه و مسجد یا انبار بوده است و از چند سو برج های دیده بانی براطراف و اکناف این قلعه تسلط داشته  اند به گونه ای که از این قلعه به ارگی تسخیر ناپذیر یاد می کنند.

درون ارگ راین نیز عناصری چون بازار، اصطبل های زمستانی و تابستانی، زورخانه، اعیان نشین و عام نشین وجود دارد. قدمت ارگ راین که یکی از مهم ترین آثار تاریخی کهن شهر راین است به دوره ساسانیان می رسد.

در قسمت ارگ حکومتی خانه اعیان و خوش نشینان واقع شده است، در نحوه ساخت و معماری و مصالح به کار رفته بین این قسمت با قسمت عامه نشین تفاوت محسوسی وجود دارد.

ارگ راین تا 150 سال پیش، قابل سکونت بوده و مرمت آن از سال 1374 آغاز شده و قسمت های بازار، حاکم نشین، چهارانبار، آتشکده زورخانه و خانه اعیانی مباشر  بازسازی شده اند.

یکی از قسمت های دیدنی ارگ راین قسمت نگهبانی است که نزدیک در ورودی قرار گرفته و از بالا با یک سوراخ مربع شکل به پایین دید دارد و در زمان قدیم نگهبانان  ورود و خروج افراد را از نقطه، کنترل و محافظت می کردند. در هنگام جنگ نیز از این قسمت بر سر دشمن آب جوشان یا آتش ریخته می شد.

قسمت های مختلف ارگ راین با پله های جالب و بعضا مدور از هم جدا می شود، بخش هایی از این قلعه قدیمی در اثر گذشت زمان فرو ریخته است. کوچه های تو در تو و بازار ارگ از دیگر قسمت های دیدنی ارگ راین هستند و به اتاق ها و حجره هایی ختم می شوند که گذشت زمان بر آنها تاثیرات نسبتا محسوسی گذاشته است. کمرنگ شدن نقوش برخی از دیواره ها از جمله این تاثیرات، بر اثر گذشت زمان است . با این حال شکوه و جلال ارگ راین آنرا به یکی از دیدنیهای استان کرمان تبدیل  کرده است.

ارگ راین یک از دژهای فرمانروایی میرزا حسین خان(راینی) در زمان نادر شاه افشار و پسر او محمد علی خان در زمان زندیه بوده است. به دلیل محبوبیت میرزا حسین خان این ارگ در بسیاری از منابع با نام ارگ میرزا حسین خان نامیده شده است.

شهر راین

که در ۱۰۰ کیلومتری جنوب شهر کرمان و بر دامنه کوه هزار قرار گرفته است با قدمت و تمدن کهن در زمان ساسانیان بواسطه قرار گرفتن در بزرگراه غرب به شرق و راهکرمان به جیرفت و بندرعباس موقعیتی مناسب داشته و یکی از مراکز داد و ستد کالا و همچنین بافت پارچه های ارزشمند بوده است که حتی به مناطق دور مانند مصر نیز صادر می شد. البته راین از گذشته به عنوان یکی از مراکز ساخت شمشیر و چاقو و سپس تفنگ هم مشهور بوده است که هنوز چاقو سازی کم و بیش در این شهر  رواج دارد.

ارگ راین به نام های ارگ میرزا حسین خان، نیز شناخته می شود.

 

 ارگ بم

ایران - 3ایران - 4ایران - 5

ارگ بم بزرگترین سازه خشت و گلی در جهان بود که در نزدیکی شهر بم در استان کرمان قرار دارد. ارگ بم که در مسیر جاده ابریشم قرار دارد از مکانهای دیدنی و ازآثار تاریخی کرمان است که در سده ۵ پیش از میلاد ساخته شده است و تا سال ۱۸۵۰ پس از میلاد نیز همچنان مورد استفاده بود. ارگ بم عضوی از منظومه ای بزرگ ازبناهای تاریخی است که آن را در میان گرفته اند و در مساحتی بالغ بر ۶ کیلومتر مربع و بر فراز تپه ای به ارتفاع ۶۱۱ متر واقع شده است. شامل شهر قدیم و قلعه, قریب به ۲۰ هکتار (طول ضلع غربی ارگ ۵۲۰ و عرض آن ۴۳۰متر می باشد ) وسعت داشت و مسافت ارگ و قلعه , قریب ۶۶ هکتار بود. سه سمت قلعه را باغ و خانه های مسکونی و زمینهای کشاورزی محصور نموده و ضلع شمالی در امتداد رودخانه پشت رود قرار گرفته است. کل بنا یک دژ بزرگ است که در قلب آن، ارگ واقع شده، اما به دلیل ظاهر پرابهت ارگ کل بنای دژ به عنوان ارگ بم نامیده می شود.

شهر بم یکی از کهن ترین مراکز شهرنشینی ایران بود. تپه های تاریخی بیدرون در ۱۰ کیلومتـری شمال و تل آتشی در دارستان در فاصله ۳۰ کیلومتری شرق بم که متعلق به هزاره های دوم تا چهارم قبل از میلاد مسیح است گواه این قدمت تاریخی است. ارگ بم نخستین نقطه تلاقی معماری و شهرنشینی ایران است.

ارگ بم از چهار قسمت تشکیل شده و به طـــور کلی شامل خندق گرداگرد حصـار، برج های دیده بانی، مدخل قدیمی، کوچه ها و خانه ها می باشد. از سمت شمال شرقی یک حصار و از طرف جنوب چهارحصار قلعه را در بر می گیرد. دور تا دور قلعه خندقی ژرف وجود دارد که آن را از یورش ها مصون می داشته است. در مجموع 388 برج دیده بانی در فواصل معین روی باروها قرار گرفته و آخرین بارو را خندقی عمیق از اطراف جدا می نموده است. بدون شک ایجاد قلعه ارگ بم بر بلندای تپه ای سنگی باید به دلیل موقعیت سوق الجیشی آن باشد. در میان این شهر، عمارت یا قلعه حاکم نشین بر روی صخره ای طبیعی بنا شده است. عمارت دارای پنج طبقه است که ازخشت خام ساخته شده است. 
 واحدهای شناخته شده گوناگون این بنا به ترتیب عبارتند از: ورودی و محله عام نشین، دروازه دوم و اصطبل، دوازه سوم، سربازخانه و تشکیلات مربوط به آن، ساختمان مرکزی یا حاکم نشین.
 واحدهای شناخته شده در عامه نشین عبارتند از: راهرو اصلی (بازار)، مسجد جامع، نمازخانه، حسینیه، کاروانسرا، آب انبار، میدان مدرسه، سابات جهودها، حمام و زورخانه و تعدادی خانه های قدیمی.

در دوره اسلامی، در ارگ بم دو مسجد با نام های مسجد جامع و مسجد حضرت محمد و حسینیه شامل یک صحن، یک ایوان دو طبقه قرینه هم و چند اتاق ساخته شده است. سه منبر خشتی در حسینیه وجود دارد. زورخانه ارگ به شیوه سایر ورزشگاه های سنتی از چهار ایوان، یک گنبد و گود تشکیل شده است. در ارگ بم یککوچه سرپوشیده وجود دارد که به سابات جهودها شهرت دارد.

علاوه بر نمای برجهای نگهبانی و ریوس تزیین شده دیوارهای مرتفع دژ در خط افق، بادگیرهای این بنا بسیار با شکوه جلوه می کنند. بادگیرها ساختارهای بیرون زده ای  از بناها هستند که برای گرفتن باد و هدایت آن به داخل بناها استفاده می شوند. گاهی اوقات در مسیر باد به درون ساختمان حوضچه آبی را تعبیه می کنند تا بدین شیوه درون بنا خنک شود و گرد و خاک را بزداید. برای بناهای مختلف از انواع مختلف بادگیر استفاده می شود. برای نمونه، برای بناهای کوچکتر از بادگیرهای تک سازه ای و برای بناهای بزرگتر و مهمتر از بادگیرهای چهارسازه ای استفاده می شود تا باد را از جهات گوناگون به درون بنا هدایت کنند.

مصالح عمده بناهای ارگ، خشت خام، ملات، گل رس و کاه و گاه به ندرت در بنای آن سنگ لاشه، آجر و تنه درخت خرما به کار رفته است.

ارگ بم به واسطه اینکه در مسیر جاده شرق به غرب قرار گرفته، همیشه در طول تاریخ مورد توجه بوده و از اهمیت خاصی برخوردار است. آخرین حادثه تاریخی (غیر از زلزله اخیر) که در اذهان مردم از ارگ بم به یادگار مانده، دستگیری لطفعلی خان زند بوسیله محمدعلی خان زابلی حاکم قلعه بم است. ارگ بم تا سال 12544 هـجری قمری و غایله آقاخان محلاتی مسکونی بوده و تا هشتاد سال قبل، از حاکم نشین به عنوان ژندارمری و مرکز قشون نظامی استفاده شده و به عبارتی زندگی در ارگ بم از تاریخ ایجاد قلعه تا اواسط دوره قاجار به طور مدوام جریان داشته است.

در تاریخ ۵ دی ۱۳۸۲، در اثر زلزله شدیدی که شهر بم و حومه آن را تحت تاثیر قرار داد، بیشتر از ۸۰ درصد ارگ بم ویران شد. به عنوان یک میراث فرهنگ جهانی خیلی از کشورها در جریان باز سازی آن شرکت کردند. ژاپن، ایتالیا و فرانسه جز کشورهایی بودند که از ابتدا همکاری کردند. پروژه بازسازی ارگ بم در تابستان 13900 به پایان  رسید.

 

منبع: آریا زمین

 

 

 

 

 



برچسب ها :